About

Knarsetand has been resurected.

BIO DUTCH:

Knarsetand mept op de resetknop en is terug met een nieuwe rauwe sound, vernieuwde bezetting, een energie als nooit tevoren en één boodschap: Welcome to the Mad House. Zeven man sterk brengt de band een overdonderende sound vol punkrock, breakbeat, electronica, balkan en cumbia. Als in een lucide nachtmerrie sleept Knarsetand haar luisteraars door de hallen van hun gekkenhuis, langs kamers vol intense, rauwe, tegendraadse en hypnotiserende indrukken. Met felle teksten, psychedelische soundscapes, verleidende blazers, heftige gitaarriffs, agressieve synths, pompende beats en zware basslines tovert de Knarsetand-machine overal waar ze komen om tot een bak kolkende energie.

Met de voormalige bezetting trad Knarsetand 100 keer in twee jaar op. Van de kleine studio van 3FM tot mainstages op de grote festivals. Na het zonlicht van de festivals dook componist, producer en bandleider Martijn Holtslag de donkere krochten van zijn studio en, hersenpan in. Gedesillusioneerd uit de roes van een maakbare wereld, teleurstelling in demagogische politici, slapeloze nachten, een gebroken hart, een depressie, liters escapisme en een bak flinke realiteitszin verder, kolkte, bonkte, schuurde en wreef er een onrust in Holtslag’s onderbuik die zich een uitweg vond in een muzikale trip. Naast het schrijven van de muziek voelde Martijn de drang om zijn teksten nog persoonlijker te maken en deze zelf uit te voeren. Bij wijze van therapie. Met een drift om zijn rebelse waanzin en escapisme te verspreiden zocht Holtslag een nieuwe band bij elkaar en gaat Knarsetand de strijd aan met de waan van de dag. En jij komt mee.

De nieuwe sound van Knarsetand klinkt als het resultaat van een studiosessie met de gitarist van Rage Against The Machine in een bad trip, een manische producer van The Prodigy, Pendulum aan de pijnstillers en dat live uitgevoerd door een geflipte Mexicaanse garagepunkband met twee blazers.

BIO ENGLISH:
Knarsetand smashes the reset button and is back with a new raw sound, a new band, an energy like never before and one message: Welcome to the Mad House. The band’s seven musicians deliver a thunderous sound full of breakbeat, electronica and garagepunk, infused with balkan, and cumbia. Like in a lucid nightmare, Knarsetand drags their listeners through the halls of their insane asylum, past rooms full of intense, raw, unruly, and hypnotising impressions. With sharp lyrics, psychedelic soundscapes, tempting brass, fierce guitar riffs, aggressive synths, entrancing, beats, and heavy basslines, the Knarsetand-machine transforms every place they go into a pit of fuming energy.

Knarsetand performed over 100 times in two years with its previous formation. From the small studio of the biggest radio station in The Netherlands, to main stages on large festivals. After the sunny days of festivals, Martijn Holtslag, who’s the composer, producer, and bandleader, crawled back into the darkness of his studio, and membrane. Disillusioned from the notion of a malleable world, disappointed in demagogic politicians, sleepless nights, a broken heart, a depression, litres of escapism, and a good dose of reality checks made Holtslag give a musical outlet to the anxious, itching, and grating feeling of agitation in his stomach. Besides writing the music, Martijn felt the urge to make his lyrics more personal and perform them live as a vocalist. A type of therapy. Tempered to spread his rebellious madness and escapism, a new band got together, to revive Knarsetand and fight the delusion of daily life.

The new Knarsetand sounds like the result of a studio session of a Rage Against The Machine guitarist having a bad trip, combined with a manic producer from The Prodigy, Pendulum on painkillers, and all of that performed live by some sort of freaked out Mexican garage punk band with two multi-instrumentalist brass addicts.

Knarsetand is completely LIVE. There’s no album or EP streamable or available for download. Knarsetand is a medicine that’s best served by the band in a controlled environment filled with dusty, sub-basslines and preferably inside a mosh pit.